دقیقا برای چی هی پا میشم میام اینجا؟! هفته قبل که نبودم استاد به بچههای حاضر دونمره داده با یک بستنی و یک کلاس داستانپردازی، حالا امروز بعد از نیمساعت تاخیر اومده بیست دقیقه کلاس تشکیل داده و با عرض شرمندگی کلاس تعطیل رو کرده... من اما در اصل فرقی برایم نمیکند ولی دقیقا چرا؟!!

جای من اینجا نیست؛ جای من شاید آنجاست که کسی آنجا نیست...

قلبهایی که از هم دورند، دورمیمانند، نمیرسند...

....

یا به اوج رسیدن و همیشگی شدن و یا در راه ماندن و در تاریخ متوقف شدن

مایوسم از دوست داشتن و دوست داشته شدن... و این یعنی حالم بد است، حالم بد است، بد است.... و مشتاقم به مردن.. این شما و زندگی و سرخوشی و راحتی و بیپرواییتان... آخرین غزل شاعرانهام سکوت است؛ خوب بشنوید از من نجوای درماندگی مرا...

مگه چه هیزم تری احتمالا به تو فروختم من؟!! که خوشت نیومده.. توت بود، عناب بود...؟ از اونا؟ خار و خس خز..!؟ آره قربونت.. ما ز اسب و اصل افتادهایم...

بنویس، خواهش میکنم! من به نوشتن تو محتاجم...! در پوست گردو، داخل کندو، تو چشم آهو (یا قسمت نافهاش حتی) نگذار انگشتان ما را.. ما به کمند گیسو نیازمندیم و تلالو آب بر روی زیبایت.. بنویس خلاصه! ما به نوشتن تو محتاجیم، بسی مشتاق نیز و کمصبر...